مهدی موعود

فرزندان ما آنگونه که هستیم میشوند نه آنگونه که میخواهیم.

فرزندان ما از منش ها(رفتار)ی ما الگو می گیرند.

منش ها جلو تر از دانش ها عمل می کنند.

دعا مغز و مخ عبادت است.

ما انسانها دعوت شدیم به دعا کردن نه دعا خواندن.

ما در دعا بهشت خداوند را بخواهیم نه بهشت  به تنهایی .

ما در دعا خود خداوند را بخواهیم.

پس باید دعا بخوانیم که ادب یاد بگیریم که چطور با خداوند صحبت کنیم و دعا کنیم.

ما در زندگی با دو چیز در ارتباط هستیم و زندگی می کنیم:

1- یافته ها: که واقعیت های زندگی هستند. مثلاً وضع جامعه، زندگی، همسر، فرزندان و…

2-بافته ها: ما از واقعیت هایی که اطراف ما وجود دارد در ذهن برای خود ، خیال بافی میکنیم چون در ذهن جهان اندیشه داریم پس می بافیم.مثلاً در ذهن به خود میگوییم فلانی که امروز به من سلام نکرد بخاطر فلان کینه ای ک از من داشت بودو..

نتیجه: تمام غصه ها ودرد های ما از قصه ها و بافته های خیالی ماست پس:

سعی کنیم ذهن خود را خالی کنیم 

نگاهمون رو به زندگی عوض کنیم

داستان زندگی مون رو جور دیگه تفسیر کنیم

تلقی از زندگی خود و دیگران رو عوض کنیم

ادعای انسانیت، مسلمانی، مؤمن بودن، متقی، و اهل قرآن بودن و…همگی نشانه دارد

وقتی ثابت می شود که فردی این ویژگی ها رو دارد ک با نشانه ها و علائم همراه باشد.